Een elektronische toon wordt vaak voortgebracht door middel van een...
Perforator
Oscillator
Oscilloscoop
Klavier
onderwerpen
Les Ballets Russes
Het was toe aan vernieuwing aan het begin van de twintigste eeuw. Dat werd perfect aangevoeld door Sergei Diaghilev (1872-1929), een welgestelde Rus met een liefde voor de kunsten en een neus voor talent. Diaghilev was geen danser of , maar als producent wist hij een enorme stempel te drukken op de ontwikkeling van het klassieke ballet. In 1909 richtte hij Les Ballet Russes op, een balletgezelschap dat twintig jaar lang het West-Europese publiek fascineerde en soms choqueerde.

Diaghilev was een veeleisende man. Kunstenaars moesten kwaliteit leveren en hem verbazen. Hij werkte samen met diverse choreografen, onder wie Michel Fókine en balletdanser Vaslav Nijinsky. Maar ook componisten en schilders zoals Igor Stravinski, Leon Bakst en Pablo Picasso hebben voor Diaghilev gewerkt.

De choreograaf Michel Fókine (1880-1942) zette de traditie voort in die zin dat hij een voorkeur had voor sprookjesachtige of exotische verhalende balletten. Hij gaf de dans echter een nieuwe impuls door de nadruk te leggen op dramatische zeggingskracht. De bewegingsstijl moest passen bij het onderwerp en de muziek. Fókine is vooral beroemd om zijn éénakters L’Oiseau De Feu (1910) en Petruska (1911) op muziek van Stravinski. Daarnaast maakte hij De Stervende Zwaan voor de beroemde ballerina Anna Pavlova.

Vaslav Nijinsky (1889-1950) was veel revolutionairder dan Fókine. Hij doorbrak alle regels van het klassieke ballet voor Le Sacre Du Printemps (1913). Geïnspireerd door de heftige ritmiek van Stravinsky’s complexe muziek liet hij de dansers op de grond stampen, benen en voeten naar binnen gedraaid, met hoekige houdingen. Het ballet en de muziek creëerden een ongekend schandaal.

Nijinsky maakte in totaal maar vier choreografieën die we alleen kennen op basis van reconstructie. De wereldberoemde balletdanser kreeg last van psychosen en werd in 1919 ongeneeslijk ziek verklaard. De rest van zijn leven bracht hij grotendeels door in een inrichting. Zijn levensverhaal is een inspiratiebron geweest voor films, toneelstukken en een ballet.

Andere choreografen die voor Diaghilev gewerkt hebben zijn: Bronislava Nijinska (de zus van Nijinsky), Leonid Massine en George Balanchine (zie Ballet in Amerika).
audio fragmenten
Igor Stravinski: L'Oiseau De Feu (1910, Fokine)
Maurice Ravel: Daphnis Et Chloé (1912, Fokine)
Igor Stravinski: Le Sacre Du Printemps (1913, Nijinsky)
Manuel de Falla: El Sombero De Tres Picos (1919, Massine)
Kostuum voor L'Oiseau De Feu (Bakst) Kostuum voor L'Oiseau De Feu (Bakst)
Sergei Diaghilev (door Léon Bakst) Sergei Diaghilev (door Léon Bakst)
bekijk ook deze wijzers
populair
Hardrock Metal

Ruige gitaren, beukende drums en een schreeuwende zanger. Zo stellen veel mensen zich heavy metal voor. Deels klopt dat beeld ook wel, maar metal is veel meer dan dat.

klassiek
Klassiek in Vogelvlucht
Kent u dat? De wereld van de klassieke muziek in willen stappen, maar u weet niet waar te  beginnen? Hier helpen wij u verder.