Een elektronische toon wordt vaak voortgebracht door middel van een...
Perforator
Oscillator
Oscilloscoop
Klavier
onderwerpen
Censuur en nationalisme
In de jaren 1848-49 woedde een ware revolutiegolf door Europa. Even leek het erop of de Italianen hun geliefde zelfstandigheid zouden bereiken, los van Oostenrijk. Maar alle opstanden werden neergeslagen. De werd strenger dan ooit. Operateksten werden gecontroleerd op uitingen van vrijzinnig en opstandig gedrag. Een opera over een eigentijdse courtisane? Dat kon niet, vonden de censoren die eisten dat La Traviata zich afspeelde in een ver verleden, rond 1700. Aldus geschiedde, want de censuur was allesbepalend.

Verdi moest wel vaker van de censoren een operaverhaal verplaatsen naar een andere tijd en plaats dan oorspronkelijk de bedoeling was. Een opera waarin het plan gevat werd om een koning te vermoorden, was uit den boze. Zo werd de Franse koning een Italiaanse hertog in Rigoletto; de Zweedse koning werd een Amerikaanse gouverneur in Un Ballo In Maschera (1859). Deze laatste opera werd gecomponeerd voor Napels maar ging uiteindelijk in première in Rome, omdat de censoren in Napels zulke diepgaande veranderingen eisten dat Verdi de opera terugtrok. Het risico van een proces wegens contractbreuk nam hij op de koop toe.

Ondanks de strenge censuur bloeide het nationalisme in Italië snel weer op. Veel Italianen wilden dat hun land een onafhankelijk koninkrijk werd, aangevoerd door de koning van Sardinië, Victor Emanuel II. Verdi werd een boegbeeld voor de vrijheidslievende Italianen zonder dat hij die rol ambieerde. Zijn Slavenkoor werd een soort nationaal volkslied en overal in het land schreeuwden nationalisten opstandig: 'Viva VERDI!'. Dit was echter een afkorting die stond voor 'Viva Vittorio Emanuele Re D' Italia) (Lang leve Victor Emanuel Koning van Italië). In 1861 ging de wens van de nationalisten in vervulling. Na een geslaagde opstand werd Italië een zelfstandig koninkrijk.

Verdi werd gevraagd om zitting te nemen in het nieuwe parlement als afgevaardigde van Busseto. Hij accepteerde uit respect, maar zijn hart lag niet in de politiek. Hij maakte zijn termijn af en liet het daarbij. Hij was het liefst op het platteland, bezig met het beheer van zijn landerijen. Daarnaast wilde hij een aantal van zijn oude opera's in een nieuw jasje steken: Macbeth (1847) en Simone Boccanegra (1857). Hij had het daar druk genoeg mee, vond hij zelf.

Als zijn echtgenote (Giuseppina en hij waren in 1859 in het geheim getrouwd) het plattelandsleven ook zo leuk had gevonden, had hij misschien nooit meer een nieuwe opera gecomponeerd. Maar Giuseppina wilde dolgraag reizen en zo nam Verdi een opdracht aan van het tsaristische hof in Rusland. Zijn opera La Forza Del Destino ging in 1862 in St. Petersburg in première. Don Carlos (1867) componeerde hij voor Parijs, een stad waar hij en Giuseppina graag verbleven.
audio fragmenten
Macbeth: Patria oppressa - toevoeging versie 1865
Simon Boccanegra: Plebe, patrizi, popolo! - toevoeging versie 1881
La forza del destino: Ouverture - muziek gebruikt voor de film Jean de Florette
Don Carlos: Elle ne m'aime pas - voorspel
Don Carlo: Dio, che nell'alma infondere
Italiaanse nationalisten Italiaanse nationalisten
Un ballo in maschera Un ballo in maschera
bekijk ook deze wijzers
populair
Vakantiewebwijzer
Muziek is een geweldige manier om meer te leren over andere landen. In deze webwijzer werpen we ons licht op muziek uit een aantal populaire vakantielanden.
klassiek
Frederic Chopin
Wie Chopin zegt, zegt piano. Zijn kunst was een mix van sensitiviteit, expressie en virtuositeit zoals die maar zelden geëvenaard is.