De belangrijkste balletcomponist ten tijde van Lodewijk XIV was:
Beauchamps
Molière
Lully
Rameau
onderwerpen
Verdi en Boito: de laatste opera's
Verdi's ontwikkeling als componist stond nooit stil. Vooral na 1850 liet hij stapje voor stapje de vaste structuren los die in de Italiaanse opera gebruikelijk waren toen zijn carrière begon. Veel critici vonden zijn ontwikkeling echter niet snel genoeg gaan. In Noord-Europa werd al lang geroepen dat de Italiaanse indeling in nummers (aria's, duetten, finales etc.) hopeloos ouderwets was. Muziek en woorden moesten samenwerken om een verhaal te vertellen zonder kunstmatige herhalingen en onderbrekingen. Het orkest moest meewerken om de sfeer weer te geven van tijd en plaats, om te vertellen wat woorden niet konden zeggen.

Rond 1860 kwam ook in Italië een nieuwe generatie componisten op die vond dat het anders moest. Onder hen bevond zich de componist en dichter Arrigo Boito (1842-1918). Op twintigjarige leeftijd schreef hij voor Verdi de tekst van een hymne voor de wereldtentoonstelling in Londen. Niet lang daarna wist hij echter Verdi's woede op te wekken omdat hij zich in een van zijn gedichten minachtend uitliet over de Italiaanse operatraditie van dat moment. Verdi trok het zich persoonlijk aan.

Pas in 1879 liet Verdi zijn boosheid varen. Boito had zijn jeugdige overmoed verloren en toonde grote eerbied voor de oudere componist. Hij had een operatekst geschreven gebaseerd op Shakespeare's Othello en hoopte de gepensioneerde componist over te halen de opera te componeren. Verdi, een groot bewonderaar van Shakespeare, ging overstag. Hij nam de tijd, maar in 1887 ging Otello in première. Na zestien jaar stilte konden de Verdi-operafans weer genieten van  een magistraal openingskoor en een meeslepende intrige rond scherp gekarakteriseerde personages. Beroemd is het anti-Credo van de schurk Iago.

Na het succes van Otello was de grote vraag: kon Boito zeventiger Verdi nog een keer overhalen? Nu wist Boito dat Verdi graag nog een komedie wilde componeren, al was het alleen maar omdat Rossini gesuggereerd zou hebben dat hij er niet toe in staat was. Dus presenteerde Boito hem een operatekst rond Falstaff, een komisch personage van wederom Shakespeare. Verdi was gecharmeerd en ging aan de slag.

In 1893 ging Falstaff in première. De opera ontving gemengde kritieken. Volgens sommigen was dit Verdi's beste werk. Anderen vonden dat Verdi zich door Boito had laten overhalen toekomstmuziek te componeren. De muziek was vrijwel geheel doorgecomponeerd (zonder herhalingen of onderbrekingen). Er zat geen enkel koorwerk in, geen enkele gemakkelijke meezinger. Het werk eindigde met een . Wilde Verdi iets bewijzen? We weten alleen dat hij met veel plezier aan zijn laatste opera gewerkt heeft.
audio fragmenten
Otello: Openingskoor - een storm aan de kust
Otello: Credo in un Dio crudel - aria van Iago
Otello: Ora e per sempre addio
Otello: Ora e per sempre addio - Tamagno, de allereerste Otello, zingt in 1903...
Falstaff: Fuga
Falstaff Falstaff
bekijk ook deze wijzers
klassiek
Klassiek in Vogelvlucht II
Kent u dat? De wereld van de klassieke muziek in willen stappen, maar u weet niet waar te beginnen? Hier laten wij u kennismaken met muziek uit de romantiek en de 20ste eeuw.
populair
Kindermuziek
Kinderen houden van muziek! Muziekweb heeft een aantal leuke kinderalbums op een rijtje gezet!