Wanneer begon het cabaret in Nederland?
Aan het eind van de 18e eeuw
Aan het eind van de 19e eeuw
In 1927
In 1960
onderwerpen
Various artists
Weinig regisseurs zullen ervoor kiezen om een groep van tien à twintig componisten een soundtrack te laten verzorgen. Tien à twintig bestaande stukken (pop)muziek selecteren voor een soundtrack is daarentegen een beproefd concept. Het voordeel is dat de filmmaker precies weet wat hij krijgt – en dat is bij een componist altijd maar afwachten – en dus letterlijk de regie in handen houdt. Soms passen de liedjes zo goed bij de film dat het haast lijkt alsof de muziek in dienst van het beeld is geschreven.

Hieronder een overzicht van de beste compilatiesoundtracks.

Easy Rider (1969)
Muziek kreeg ruim baan in de roadmovie Easy Rider. Nummers van The Byrds en Steppenwolf zetten de toon in de vele dialoogloze scènes in deze cultklassieker.

American Graffiti (1973) 
In de jaren zeventig werd in Amerika met enige nostalige gekeken naar de jaren vijftig en zestig. De soundtrack van American Graffiti van regisseur George Lucas (Star Wars, Indiana Jones) zorgde voor een enorme opleving van rock-‘n-roll in de Amerikaanse hitlijsten.

Wild Style (1983) 
De hiphopsoundtrack van Wild Style zorgde net als de film niet voor een commercieel succes. Waar de verkoop tegenviel, was de invloed van de muziek van Chris Stein (Blondie) en een dozijn rappers enorm. Nas, Common en Beastie Boys samplede later met de beats en klassieke dialogen uit de cultfilm.  

Dirty Dancing (1987) 
De soundtrack van Dirty Dancing is een van de best verkochte albums aller tijden. Hoewel de wereldhit I’ve Had The Time Of My Life speciaal voor de dansfilm was geschreven, bestond de soundtrack voornamelijk uit oude liedjes die een nostalgische sfeer opriepen.

Pulp Fiction (1994) 
Quentin Tarantino is een groot liefhebber van samengestelde soundtracks en wijst zelfs de underscore af. Zijn misdaadfilm Pulp Fiction zette oude surfmuziek weer op de kaart. Voor Django Unchained (2012) recyclede Tarantino oude filmmuziek van Morricone en Goldsmith.

Trainspotting (1996) 
De soundtrack van Trainspotting bestond hoofdzakelijk uit Britse alternatieve pop. De Schotse film over een groep jonge heroïneverslaafden sloeg zo aan dat er zelfs een tweede compilatie verscheen. 

O Brother Where Art Thou? (2000) 
Strikt genomen een vreemde eend in dit overzicht. De oude bluegrassliedjes in O Brother Where Art Thou? werden namelijk speciaal voor de film opgenomen, onder leiding van producer T-Bone Burnett. De succesvolle soundtrack kreeg een opvolger op cd en dvd

Vengo (2001) 
De soundtrack van Tony Gatlifs film Vengo was erg geliefd onder liefhebbers van flamenco. Een grote groep (obscure) flamenco-artiesten liet de totale reikwijdte van het genre horen in een reeks bezielde liedjes.  

Woody Allen’s Movie Music (2011)  
Woody Allen is een grootverbruiker van romantische jazz om tegenwicht te bieden aan zijn doorgaans neurotische hoofdpersonen. Omdat zijn compilaties veel rechtenvrij materiaal bevatten, werden Allens keuzes op hun beurt verzameld op veel (officieuze) cd's.

La Grande Bellezza (2013) 
La Grande Bellezza speelde zich af in het Rome van 2013, maar greep terug naar La Dolce Vita (1960) van Federico Felinni en Nino Rota. Ook de succesvolle soundtrack combineerde oud met nieuw en verzamelde alles tussen opera en house.
audio fragmenten
Steppenwolf - Born to be wild
Bill Haley & The Comets - Rock around the clock
Chris Stein & DJ Grand Wizard Theodore - Subway Theme
Bill Medley & Jennifer Warnes - I've had the time of my life
Dick Dale & The Del-Tones - Misirlou
Iggy Pop - Lust for life
Soggy Bottom Boys - I'm a man of constant sorrow
La Caita - Calle del aire
Dooley Wilson - As time goes by
Henryk Górecki - Symponhy n. 3 op. 36, "of sorrowful songs"
Pulp Fiction Pulp Fiction
bekijk ook deze wijzers
populair
Vakantiewebwijzer
Muziek is een geweldige manier om meer te leren over andere landen. In deze webwijzer werpen we ons licht op muziek uit een aantal populaire vakantielanden.
klassiek
Opera in de 20e eeuw
De operageschiedenis van de twintigste eeuw, aan de hand van tien opera’s en een zevendelige cyclus.