Het in 2021 uitgekomen Sounds of the Unborn is vooralsnog het enige album dat is gemaakt door een ongeboren baby. Luca Yupanqui zat nog gezellig in de buik van haar moeder Elizabeth Hart toen de basis voor dit album werd gelegd. In dit bijzondere project komen technologie, beweging en geluid samen. Het concept is hierbij eigenlijk net zo belangrijk als het eindresultaat.
Voor het album sloeg Elizabeth Hart de handen ineen met haar partner en vader van Luca, Iván Diaz Mathé, een Argentijnse dubproducer die eerder samenwerkte met artiesten als Lee Scratch Perry en Mad Professor. Hart speelde zelf als bassist in de band Psychic Ilss, een groep die bekend staat om hun experimentele stijl waarin genres als psych-rock, country, gospel en jazz samenkomen.
Sounds of the Unborn werd gemaakt met Musical Instrument Digital Interface (MIDI). Deze technologie registreert bewegingen via sensoren en zet deze om naar data, die vervolgens met een klankgenerator kunnen worden omgezet naar geluiden. In dit geval werden de bewegingen van de foetus geregistreerd als een soort vibraties en deze werden via synthesizers in klanken omgetoverd.
Samen hielden moeder en vader urenlange meditatiesessies tijdens het derde semester van Harts zwangerschap. De bewegingen van de baby werden gebruikt als basis voor de composities op het uiteindelijke album. Deze geluiden werden later door Hart en Mathé gemixt, toen Luca al geboren was, ze was aanwezig in de studio terwijl haar ouders aan de slag gingen met het bronmateriaal. Hieraan wilden ze zo min mogelijk veranderen. Het eindresultaat moest namelijk de puurheid van de originele bewegingen behouden.
Je zou kunnen zeggen dat Luca tegen wil en dank verbonden is aan dit album, ze was immers nog niet in staat toestemming te geven voor haar bijdrage. Het album kreeg uiteindelijk de nodige media aandacht, omdat dit de eerste keer was dat een album werd gemaakt door een ongeboren persoon. Het album geeft als het ware inzicht in het onderbewustzijn van iemand anders.
Het eindresultaat focust zich met name op sfeer, de composities op Sounds of the Unborn zijn vooral abstract en klinken niet als conventionele liedjes. Het is daarom geen makkelijk album om naar te luisteren. Je kunt het album het beste benaderen als kunstproject. Hart en Mathé vroegen zich af wat de kleine Luca zou hebben gezegd als ze al had kunnen praten en zien haar bewegingen daarom als een nieuwe vorm van taal, die ze hebben weten te vangen op dit bijzondere album.
Jasper van Quekelberghe
