Terug naar boven

Popmuziek: Muziektalent van generatie op generatie

Met de spreekwoordelijke paplepel wordt binnen vele gezinnen kennis doorgegeven, van generatie op generatie. Vaak rouleert dat in familiebedrijven, maar het kunstenaar- of muzikantschap van vader of moeder is regelmatig ook voor nazaten een stimulans. Mijn generatie is het thema van de Boekenweek 2026. Een mooie gelegenheid om wat bekende Nederlandse muzikantenfamilies uit te lichten.


André Hazes (1951-2004) was een Amsterdamse zanger die tijdens zijn leven - en zeker na zijn dood - de belichaming werd van ‘de volkszanger’. Het type dat je kon tegenkomen in de bruine kroeg, met het hart op de tong en voorzien van een gouden strot. Hazes werd in 1959 als 8-jarig jongetje ontdekt door Johnny Kraaijkamp terwijl hij stond de zingen op de Amsterdamse Albert Cuyp-markt. Dat leverde hem al vroeg wat bekendheid op, maar hij kende een carrière die zich kenmerkte door vallen en opstaan, niet in de laatste plaats door zijn alcoholprobleem. Na zijn overlijden in 2004 werd Hazes opgebaard in de Amsterdam Arena, waar hij niet veel eerder nog uitverkochte concerten had gegeven. Vrijwel direct kreeg hij een soort mythische status. Als je hem hoort zingen is dat overigens volkomen terecht.


Na zijn dood is de familie Hazes vrijwel continu in de (roddel)pers terug te vinden. De ruzies tussen zijn erfgenamen, ex-vrouw Rachel (1970) en zijn kinderen André jr (1994). en Roxeanne (1993) worden steevast breed uitgemolken, wat de naamsbekendheid van de jongere generatie Hazes geen slecht heeft gedaan. André jr. en Roxeanne hebben ook voor de muziek gekozen en zijn in die hoedanigheid echt producten van hun eigen generatie. Zoon André treedt muzikaal in de sporen van zijn befaamde vader, met een repertoire dat daar niet te ver van afwijkt: een vet aangezet Amsterdams accent en teksten die het goed doen in de kroeg.


Dochter Roxeanne kiest iets meer haar eigen pad, met muziek die meer richting rock neigt. Hoewel de twee Hazessen duidelijk producten van hun eigen generatie zijn, blijft het vrijwel onmogelijk ze los te zien van hun bekende vader. En dat hoor je ook terug in hun muziek.


Hans Dulfer (1940) is een markant figuur in de Nederlandse muziekwereld. Als autodidact belandde deze saxofonist eind jaren vijftig in het professionele circuit en speelde hij sindsdien met grote namen uit de jazzwereld. Als autoverkoper, het beroep dat hij daarnaast lange tijd beoefende, viel hij ook op: hij won er zelfs prijzen voor. Deze ondernemende kant zorgde ervoor dat Dulfer ook in het bestuur terecht kwam van het Amsterdamse Bimhuis en directeur werd van poppodium Paradiso. Muzikaal heeft Dulfer zich altijd meer op groovy en dansbare jazz gericht, zoals te horen in het opzwepende Streetbeats, een fusie van dance en rock.

Haar groovy spel heeft dochter Candy Dulfer dus niet van een vreemde. Ze deed er zelfs nog een schepje bovenop en werd met name bekend om haar mix van jazz, funk en soul. Met Hans Dulfer als vader heeft Candy zowel muzikaliteit als ondernemerschap met de paplepel ingegoten gekregen. Haar muzikale kwaliteiten vielen het Nederlandse publiek al op bij haar succesvolle album Saxuality (1969), maar ook bij popicoon Prince viel haar spel in de smaak. Jarenlang toerde Dulfer met Prince de hele wereld over.


Willy Alberti (echte naam Carel Verbrugge, 1926-1985) begon, net als André Hazes, zijn carrière op de Amsterdamse straten. Na de oorlog werd Alberti aanvankelijk bekend met Italiaans repertoire, maar later ook - met dank aan het nieuwe medium televisie - als vertolker van Nederlandse levensliedjes. Alberti wordt alom beschouwd als één van de grootste zangers uit de periode net na de Tweede Wereldoorlog. Dat kwam ook door zijn indrukwekkende stem, waarmee hij net zo makkelijk operastukken zong.


Zangeres Willeke Alberti (1945) werd geboren als dochter van een bekende zanger en scoorde ook haar eerste hits samen met haar vader. Net als bij vader Willy ging haar bekendheid goed samen met de opkomst van de televisie. Willeke speelde diverse rollen in televisieseries en films, waaronder Rooie Sien (1975). Daarin speelt ze een belangrijke rol, maar klinkt ook een van haar grootste hits: Telkens Weer.

Jur Vermijs

Foto - Vader Willy en dochter Willeke Alberti