Stel je het muzikale landschap voor op de grens van renaissance en barok. De vocale meerstemmigheid had haar grootste bloei beleefd. Ze verloor zich in de steeds wildere experimenten van het madrigaal. Een nieuw genre veroverde het toneel: de opera. De klaviermuziek was nog steeds relatief jong. Ze imiteerde de vocale modellen, maar ontwikkelde ook haar eigen virtuositeit. Al die parallelle en elkaar
… kruisende stromingen, oud en nieuw, waren van invloed op de Italiaanse klaviermuziek. Vandaar de abrupte wendingen in de toccata’s van Michelangelo Rossi, alsof een expressie nooit langer dan een moment mocht duren. Rossi was in zijn tijd meer bekend als vioolvirtuoos dan als organist of klavecinist. Van zijn vioolmuziek is vermoedelijk niets bewaard gebleven. Misschien dat zijn dansante courantes (klavier) een indruk geven van wat er aan vioolklanken verloren is gegaan. Rossi’s enige publicatie was de bundel met Toccate e Corenti voor orgel of klavecimbel. Manuel Tomadin speelt ze met veel fantasie, aangevuld met stukjes die mogelijk ook van Rossi afkomstig zijn. Een mooie introductie tot Rossi’s muziek, die al net zo extravagant is als die van Frescobaldi. (HJ)meer
