Pop, rock, jazz en klassieke muziek keren terug in zijn keuzes, net zoals op zijn eigen albums:
‘Ik ben opgegroeid met klassieke muziek, daarna kwamen pop en rock en toen pas jazz. Messiaen vind ik een van de interessantste componisten van de vorige eeuw. Zijn muziek komt voort uit het katholicisme, maar hij hield, net als ik ook van vogeltjes. Via mijn vader ben ik als kind aanwezig geweest bij opnames van La transfiguration de Notre Seigneur Jesus-Christ in het Concertgebouw. Ik moet Messiaen nog een hand gegeven hebben, maar wist toen natuurlijk niet wie hij was.’
Zijn keuze voor stevige nummers van Lou Reed en Radiohead verraden een liefde voor rock:
‘Ik hou van rockgitaren: van beukestijn. Zoals bij Lou Reed of Thom Yorke en Jonny Greenwood. In mijn band Wired Paradise werkten we op gegeven moment ook met twee gitaristen, Frank Möbus en Paul Jan Bakker. Dat rockte stevig. Jeff Beck beschouw ik als de grootste gitarist ooit. Hij stond op mijn shortlist om ooit mee samen te spelen, maar dat is nooit gelukt.
Honing is vooral bekend als jazzmuzikant, hoewel hij zijn verhouding hiermee ambivalent noemt:
‘Ik weet niet wat gewenst is in jazz. Ik weet dus ook niet of ik een jazzmuzikant ben. Ik zeg altijd dat ik instrumentale muziek maak. Ik denk dat de kern van kunstenaarschap is dat er iets resoneert in jezelf. Je wil dat verhouden met de wereld om je heen wat op allerlei manieren kan. Ik ben niet geïnteresseerd in het midden en opereer liever op de randen van welke muziek dan ook. Toen ik op het conservatorium studeerde en genoeg had van het verticale getierelier daar, hoorde ik de plaat Live At The Plugged Nickel van Miles Davis met Wayne Shorter op saxofoon. Wat Wayne daar speelt… Ik heb dat noot voor noot uitgeplozen. Ik heb hem later ook leren kennen en sprak hem veel. Hij heeft mij geholpen, terwijl hij dat niet wist.’
Hij speelde met grootheden als Paul Bley, Gary Peacock en Misha Mengelberg en speelt op North Sea Jazz Festival 2026 met zijn meest recente band Yuri Honing’s Peace Orchestra. Opnieuw een gewaagde combinatie, met onder andere op harp Remy van Kesteren en op gitaar Ella Zirina.
‘Bij alles wat ik doe vraag ik mij eerst af waarom. Er wordt mij wel gevraagd of ik geen jazz wil spelen uit het American Songboek. Waarom? Zolang ik daar geen antwoord op heb doe ik het niet.’
Samenstelling - Yuri Honing
Tekst en interview - Mark Ritsema
Vormgeving - Niek van Lent
