Het Spaanse Cuarteto Casals besluit met dit album hun complete serie van Sjostakovitsj' vijftien strijkkwartetten. De hier opgenomen laatste drie kwartetten (1970-74) dateren uit de laatste vijf levensjaren van de componist en lopen parallel aan zijn steeds slechter wordende gezondheid. De ironie, bitterheid, woede en wanhoop van eerdere kwartetten lijken hier plaats te maken voor berusting en
… aanvaarding van het onvermijdelijke. De zes adagio’s van het Vijftiende Strijkkwartet spreken wat dat betreft boekdelen. Ver weg doen ze denken aan Haydns kwartetversie van zijn Die sieben letzten Worte unseres Erlösers am Kreuze. Die analogie met Haydn werkt in deze interpretatie van Cuarteto Casals door. Anders dan bijvoorbeeld het Borodin Quartet of Quatuor Danel richt Cuarteto Casals zich minder op het drama en de waanzin. Eerder kiest het ensemble voor een classicistische en daarmee menselijker benadering. Zo krijgen sommige passages in Sjostakovitsj’ Veertiende Strijkkwartet, zoals het slotdeel, een zonnig en soms zelfs humoristisch karakter. De dood ligt in elk kwartet weliswaar op de loer, bij Cuarteto Casals domineert de hoop op leven. (JWvR)more
