Cellist Lidy Blijdorp en pianist Tobias Borsboom kiezen op dit album voor een interessante insteek. Ondanks de droge ondertitel ‘
Works for cello and piano’ werpen ze verrassend licht op het Frans georiënteerde cellorepertoire. Zo klinkt Francks hartstochtelijke
Vioolsonate in het arrangement van zijn vriend Jules Delsart. Stilistisch sluit dit mooi aan bij de drie cellostukken van Nadia Boulanger.
Hoewel zij haar componeercarrière als twintiger na de dood van haar zus Lily beëindigde, laten deze werken horen wat voor componist we in haar verloren hebben. Ze vormen een schakel tussen Franck en Debussy’s hoekige Cellosonate. Knap hoe Blijdorp en Borsboom bijvoorbeeld de fragmentarische Sérénade tot een hecht geheel smeden. De Cellosonate van Matthijs Vermeulen lijkt een vreemde eend in de bijt, maar blijkt nauw verbonden met de andere componisten op dit album. Hij schreef het werk in 1919 als eerbetoon aan de kort daarvoor overleden Debussy. In 1921 verhuisde hij naar Parijs, waar hij bevriend raakte met Nadia Boulanger. Naast Debussy en tal van andere componisten bewonderde Vermeulen zeker ook Franck. Diens techniek van terugkerende thema’s paste Vermeulen op eigen manier toe in zijn Cellosonate. (JWvR)plus
