Net als zijn goede vriend
Bonnie Prince Billy, is Bill Callahan in de loop der jaren een vaste waarde geworden in het Amerikaanse singer-songwriterslandschap. Hij begon ooit als de dwarse lo-fi muzikant
Smog, maar zijn excentrieke liedjes gingen, net als zijn mijmerende baritonzang, steeds beter klinken, leidend tot prachtige introspectieve albums als
Sometimes I Wish We Were An Eagle (2009) en
… Shepherd In A Sheepskin Vest (2019). ‘Why do men sing?’, bromt hij keer op keer in het gelijknamige openingsnummer van My Days Of 58. Hij ontmoet Lou Reed in een droom, maar die heeft weinig te melden. In veelal half gedeclameerde, half gezongen songs zit de 58-jarige zanger vol verwarrende levensvragen, terwijl hij (terug)kijkt naar zijn bestaan – cryptisch, tragikomisch en veelal plotloos (als het leven zelf). De begeleiding is onrustig met een opvallend harde en rauwe, soort van ontspoorde countrygitaar, die Callahans mijmeringen op de voet volgt. My Days Of 58 is een typische Bill Callahan-plaat, maar wel een van zijn taaiere. (MR)plus
