Terug naar boven

Van Eigen Bodem: Nits

Voor hun bijdrage aan de (Nederlandse) popmuziek ontvingen de drie leden van Nits in maart 2014 een Koninklijke onderscheiding. Henk Hofstede, Rob Kloet en Robert Jan Stips werden geridderd in de Orde van Oranje Nassau.

In deze aflevering van Van Eigen Bodem duiken we in het oeuvre van de popband. Decennia lang maakte Nits de meest eigenzinnige muziek. We kiezen vijf hoogtepunten uit hun rijke oeuvre.

The Nits werden in 1974 opgericht door Hofstede (zang/synthesizer) , Kloet (drums), Alex Roelofs (bas) en Michiel Peters (gitaar/zang), naast Hofstede de belangrijkste songschrijver in de begintijd. De Amsterdamse groep speelde veel in Paradiso en werd daar in de tweede helft van de jaren zeventig ontdekt.

Nits – Yes Or No (1976)

Met de ultieme popsingle Yes Or No leken The Nits flink door te breken in binnen- en buitenland. Het nummer knipoogde naar het beste werk van Paul McCartney en Electric Light Orchestra en kwam prima tot zijn recht in een door ABBA-pianootjes gedomineerd poplandschap. The Nits mochten op basis van deze single in Engeland een plaat opnemen. Door gedoe met de platenmaatschappij kwam het debuut echter pas twee jaren later uit en was een flop onafwendbaar. Hofstede en co. zien hun debuut nog steeds als een valse start.

Nits – Tutti Ragazzi (1979)

The Nits grepen een tweede kans op succes met de single Tutti Ragazzi met beide handen aan. Het door toekomstig lid Robert Jan Stips geproduceerde liedje was nog aanstekelijker dan Yes Or No. Het bijbehorende album Tent stond tevens bol van de geraffineerde pop (The Young Reporter, 4 Ankles, Who’s The Killer). Tent droeg ook al de sporen van Kraftwerk en hun Nederlandse collega’s uit de ultrascene Minny Pops en The Tapes. Op New Flat (1981) en Work (1982) werden deze invloeden absoluut. De nummers waren van bijzonder hoog niveau, maar van een eigen geluid was nog geen sprake.

Nits – Nescio (1982)

Niet het ultieme popliedje zorgde voor het grootste succes van The Nits, maar het meest eigenzinnige liedje. Het op een vreemde zanglijn gebaseerde Nescio bereikte de top 10 in Nederland. Hofstede vond de new wave van eerdere platen te hedendaags en wilde echt experimenten. Voor Nescio baseerde hij zich bijvoorbeeld op opera-elementen. Vanaf dit moment werd producer Stips een belangrijk bandlid. Het had als resultaat dat er veel meer ruimte kwam voor (digitale) piano en synthesizers. De experimentele koers die werd ingezet kon zo voluit worden gevolgd. Vanaf dat moment klonken The Nits voornamelijk als zichzelf.

Nits – In The Dutch Mountains (1987)

De biografie op de website van The Nits noemt In The Dutch Mountains hun pan-Europese hit. Het aardige is dat de groep eind jaren tachtig niet alleen succes had in Europa, maar ook echt Europees klonk. Dat viel te merken aan de teksten en songtitels die allerlei Europese woorden bevatten, maar ook aan het theatrale geluid dat zich op de cultuur van het Europese vasteland richtte en veel minder op de Angelsaksische pop. Dankzij goed lopende tournees in onder andere Frankrijk, Duitsland, Oostenrijk en Finland was de groep tevens een goed geoliede machine. In The Dutch Mountains, de ode aan de Nederlandse dijken, werd geheel live ingespeeld.

Nits – Bad Government And Its Effect On Town And Country (2012)

Live-plaat Urk (1990) vormde het grootste commerciƫle succes van de band. Hierna verdween het lidwoord voor de naam van de groep, maar bleef de experimentele visie van Nits overeind. Ondanks het komen van en gaan van bandleden en het verstrijken van de jaren, bleef het idee achter de groep hetzelfde. Alles bleef mogelijk, de band stond nooit stil en daarom klonken albums als Da da da (1994), Alankomaat (1998), Wool (2000) en Les Nuits (2005) totaal verschillend.

Dat Nits een brug bleef slaan naar de jongere generaties bewees het album Malpensa (2012), waarop werd samengewerkt met Dazzled Kid en trompettist Kyteman. Het fraaiste nummer was Bad Government And Its Effect On Town And Country, waarop Hofstede het Nederlandse cultuurbeleid op de hak nam en zich tegelijkertijd liet inspireren door een schilderij van de Italiaanse schilder Ambrogio Lorenzetti.